Νοέμβριος 2002

Το Διαυγές Χρώμα
Μια άσκηση για να Βλέπουμε πέρα από τη διττότητα

 

Από τον Steve:

Όταν το γκρουπ πρωτοξεκίνησε να επικοινωνεί μέσα από εμένα, μου είπε κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Μου είπε ότι αυτές οι πληροφορίες αφορούσαν στην προσωπική ενδυνάμωση και αν και ακούγεται θαυμάσιο, είπε ότι δεν θα γινόταν εύκολα αποδεκτό. Είπε επίσης ότι οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει να σπαταλούν την ενέργειά τους και αυτές οι πληροφορίες αρχικά δεν θα ήταν δημοφιλείς. Πίστευα πως θα μπορούσα εύκολα να το ξεπεράσω αυτό, γρήγορα όμως κατάλαβα ότι είχε δίκιο. Ερχόντουσαν άνθρωποι και μου ζητούσαν να τους “φτιάξω”, ή απλά να τους πω προς τα πού να στραφούν. Ήθελαν να μάθουν ποιο ήταν το γκρουπ, από ποια διάσταση ήταν, κάτι που το γκρουπ σκόπιμα άφηνε έξω από τις επικοινωνίες. Για την ακρίβεια, ποτέ δεν χρησιμοποίησε το όνομα γκρουπ. Αυτό ήταν ένα όνομα που βγήκε από κάποια αρχικά κείμενα όπου ανέφερα ένα “Γκρουπ Βοηθών” πάνω από τον ώμο μου. Κάποιος ρώτησε : “Τι λέει το γκρουπ γι’ αυτό”; Έτσι προέκυψε το όνομα και για κάποιον που έχει πείρα στο μάρκετινγκ, ομολογώ πως ήταν απογοητευτικό. Όλο αυτό έγινε για να ανοίξει ο δρόμος για το Δεύτερο Κύμα ενδυνάμωσης και το γκρουπ ήθελε να φυτέψω τους σπόρους.

Αν και τα ταξίδια μας, μας έχουν φέρει σε επαφή με πολλές εξελιγμένες ψυχές, φέτος μπορώ να πω ότι παρατηρήσαμε μια διαφορά στη γενική κατανόηση αυτού του υλικού. Θα μπορούσε να οφείλεται στο γεγονός ότι η Μπάρμπαρα κι εγώ βελτιωνόμαστε στην παρουσίασή του, αλλά μάλλον πάει βαθύτερα και δείχνει τη συλλογική ανθρώπινη εξέλιξη. Λόγω αυτής της εξέλιξης, λαμβάνουμε αυτά τα μηνύματα σε ευρύτερο κοινό. Και γίνεται συναρπαστικό επειδή διαφορετικοί άνθρωποι λαμβάνουν την έννοια της κατοχής της ενέργειας ως δημιουργοί σε ανθρώπινη μορφή. Το μήνυμα που ακολουθεί είναι παράδειγμα του πώς αυτό μπορεί να πάρει μορφή και πώς μπορούμε να δούμε τους εαυτούς μας πιο καθαρά όταν μας δούμε σαν πνεύματα. Βλέπουμε τους εαυτούς μας σαν ανθρώπους που ψάχνουν για πνευματικό ξύπνημα, όταν στην πραγματικότητα είμαστε πνεύματα που προσπαθούμε να συνηθίσουμε στο ανθρώπινο ξύπνημα.

Μεγάλες αγκαλιές,  Steve

 

Χαιρετισμούς από την Εστία

Καλωσορίσατε στην Εστία. Κοιτώντας γύρω στην αίθουσα, βλέπετε τους άλλους για πρώτη φορά. Εδώ βλέπετε τον αδελφό που βρίσκει την αδελφή που είχε να δει για πολλές ζωές. Εκεί βλέπετε κάποιους γείτονες που είχαν μαλώσει και τώρα είναι οι καλύτεροι φίλοι. Έχετε παίξει το Παιχνίδι τόσες φορές προσπαθώντας να μπείτε στην καρδιά του πάθους σας. Έχετε προσπαθήσει τόσες φορές να εν-θυμηθείτε ποιο είναι το πάθος σας. Ακούτε το γέλιο μας και μερικές φορές αυτό σας μπερδεύει. Αγαπημένοι μας, δεν έχετε ιδέα πώς βλέπουμε εμείς τα πράγματα απ’ αυτή την πλευρά του πέπλου. Σ