Mei 2026

Lilith spreekt

Groeten, dierbaren, ik ben LILITH.

Vandaag heb ik de Bewaker beloofd mijn taalgebruik te matigen om een groter publiek aan te spreken, maar de felheid van mijn boodschap zal niet afnemen. Ik ben het negende en laatste lid van de Groep van 9. Ik ben in andere dimensies geïncarneerd geweest, om nu terug te keren naar de Aarde en te ontdekken dat mijn naam en mijn geschiedenis zijn herschreven om verdeeldheid en angst te zaaien. Velen geloofden de duistere verhalen die over mij werden verteld. Schaam je! In jullie scheppingsverhalen was ik de eerste vrouw, en ik ben hier om de feiten recht te zetten, want dit is een unieke tijd voor alle mensen om een koerswijziging in te zetten. Kortgeleden was er een scheur in de werkelijkheid en ben ik opnieuw tevoorschijn gekomen.

Er is groot rumoer op de vele niveaus van het bestaan. Het gebeurt niet alleen op jullie Aarde, maar in vele uithoeken van de kosmos. De vrouwelijke spiraal stijgt op aarde om het evenwicht te bereiken dat nodig is om naar dit volgende niveau van al-wat-is te gaan. Begrijp me goed, dierbaren, dit is geen opstand tegen het mannelijke. Het is geen correctie door verovering. Het is een herinnering aan het evenwicht dat door vele anderen in de kosmos is bereikt. Het is tijd om elkaars hand vast te houden en elkaar te koesteren, niet alleen op aarde, maar ook met vele anderen die hier nu zijn en op het punt staan zich te openbaren.

Eeuwenlang is macht op jullie planeet vaak gemeten aan de hand van geweld, snelheid, structuur, bezit en controle. Dit zijn geen slechte dingen en ze waren zelfs nuttig aan het begin van de mensheid. Maar jullie zijn allang de behoefte aan deze onbalans ontgroeid en nu staat dit jullie zelfs in de weg. Het mannelijke en het vrouwelijke zijn simpelweg onvolledig wanneer ze los van elkaar staan. Het mannelijke principe bouwt de container, maar het vrouwelijke vult die met leven. Het mannelijke kan het zwaard op een bestemming richten, maar het vrouwelijke vraagt: “Zal dit pad helen, voeden en omvatten?” Het één zonder het ander creëert vervorming. Samen creëren ze werelden. De planeet Aarde en de mensheid zijn al lange tijd uit balans. De natuurlijke spiraal van het universum biedt een kans voor verandering en herstel van het evenwicht. Ben je er klaar voor om het zwaard neer te leggen?

Laat me je een verhaal vertellen over zo’n wereld waar ik onlangs ben geweest.

Ver buiten het bereik van jullie telescopen, voorbij de bekende kaarten van jullie heelal, lag een planeet met de naamEris. Dit is niet de exoplaneet die jullie hebben ontdekt, maar een multidimensionaal aspect van de Aarde. Het glinsterde met violette oceanen, zilveren bossen en bergen die zachtjes leken te zoemen als de maan vol was. Eris was een wereld van grote schoonheid en op deze planeet waren vrouwen de dominante soort.

Nu betekende dominantie op Eris niet wat het vaak op Aarde betekent. De vrouwen van Eris regeerden niet door onderdrukking. Ze regeerden door afstemming. Ze luisterden aandachtig naar de rivieren, naar de ongeborenen, naar de ouderen, naar de dromen van kinderen en zelfs naar de stilte tussen de woorden. Hun Raden waren rond, hun tempels stonden in de open lucht en hun economie was niet gebaseerd op schaarste, maar op circulatie. Niemand bezat water. Niemand verkocht zaden. Niemand werd geprezen voor het hamsteren van wat anderen nodig hadden. Eris was lange tijd ook uit balans maar wij observeerden en veranderden.

Duizenden jaren lang bloeide Eris. Het vrouwelijke principe leidde alles. Genezing werd geëerd. Geboorte was heilig. Intuïtie werd als taal onderwezen. Emotie werd niet als zwakte beschouwd, maar vergelijkbaar met wat je ziet als het weer: iets om te observeren, te begrijpen en te respecteren.

Maar zelfs het paradijs kan uit balans raken.

Na verloop van tijd begonnen de vrouwen van Eris het mannelijke principe te wantrouwen. Niet de mannen zelf, want er waren mannen op Eris, maar de energie van de mannelijkheid. Ze associeerden leiding met dominantie, structuur met gevangenschap, ambitie met geweld en bescherming met controle. Dus verzachtten ze alles. Beslissingen duurden steeds langer. Grenzen vervaagden. Jongeren werden aangemoedigd om alles te voelen, maar niet altijd werd hen geleerd wat ze met die gevoelens moesten doen. Creativiteit was er in overvloed, maar veel visioenen bleven onvoltooid.

De planeet was welwillend, maar begon aan kracht te verliezen.

Toen brak het seizoen van de Rode Winden aan.

Eens in de zevenhonderd jaar trok Eris door een veld van kosmisch stof dat de hemel karmozijnrood kleurde. Meestal was het onschadelijk, zelfs prachtig. Maar deze keer voerden de winden een vreemd mineraal mee dat zich in de violette oceanen afzette en de zilveren bossen verduisterde. De gewassen verzwakten. Het helende water verloor een deel van haar kracht. De Raden kwamen dagen en nachten bijeen, luisterden naar binnen, droomden en wachtten op leiding.

Onder hen was een jonge vrouw: Sera.

Sera werd volgens de maatstaven van Eris niet als wijs beschouwd. Ze was te direct. Ze stelde ongemakkelijke vragen. Ze hield van de oude vrouwelijke gebruiken, maar ze hield ook van gereedschap, bruggen, kaarten en machines. Als kind had ze kleine windvangers gemaakt van schelpen en botten, apparaten die stormstromen konden omzetten in opgeslagen energie. De oudsten glimlachten om haar uitvindingen, maar velen fluisterden: “Ze draagt te veel scherpte in zich.”

Op een nacht, terwijl de Rode Winden over de kristallen vlakten raasden, stond Sera voor de Grote Raad en zei: “We hebben aandachtig geluisterd. Nu moeten we duidelijk handelen.”

Er viel een stilte. Een van de oudsten antwoordde: “Handelen zonder volledige harmonie kan de wereld schaden.” Sera boog haar hoofd. “Ja. Maar harmonie zonder handelen kan de wereld ook schaden.”

Haar woorden verontrustten de Raad. Sommigen vonden haar respectloos. Anderen voelden iets in zich ontwaken, iets ouds en bijna vergeten.

Sera stelde voor om langs de kustlijnen grote, resonerende torens te bouwen. Deze torens zouden de Rode Winden niet bestrijden; ze zouden ze opvangen, het mineraalstof filteren en gezuiverde luchtstromen terug de atmosfeer in sturen. Het zou precisie, discipline, coördinatie en deadlines vereisen, typisch ‘mannelijke’ eigenschappen. Maar het ontwerp zelf kwam voort uit het luisteren naar de diep vrouwelijke wijsheid van de planeet.

De Raad aarzelde.

Toen stapte een oude man genaamd Tor naar voren. Mannen op Eris werden gekoesterd, maar ze namen zelden de leiding. Tor had zijn leven lang stenen bewaard en de botten van de bergen bestudeerd. Hij sprak zachtjes: “Sera’s ontwerp zal werken.”

Velen keken hem verrast aan. Hij vervolgde: “Maar niet omdat het de wind overwint. Het werkt omdat het de wind een heilige taak geeft.” Na een verhitte discussie gaf de Raad toestemming om te beginnen.

Veertig dagen en nachten werkten de inwoners van Eris samen. Vrouwen leidden de ontwerpcirkels. Mannen en vrouwen gaven vorm aan de torens. Kinderen zongen klankpatronen in de stenen. De oudsten zegenden elk fundament. Voor het eerst in generaties herinnerde Eris zich de vreugde van geconcentreerd handelen. Geen hectisch handelen. Geen controlerend handelen. Heilig handelen.

Eindelijk verrezen de torens als zilveren lelies langs de kustlijnen. Toen de Rode Winden weer kwamen, drongen ze met een brul de torens binnen. De hele planeet beefde. Sommigen vreesden dat de torens zouden instorten. Maar toen kwam de magische spiraal.

De torens zuiverden de winden niet alleen. Ze begonnen te zingen. Het geluid bewoog zich door de oceanen, de bossen in, onder de bergen door en in de harten van alle wezens op Eris. In dat lied hoorden de mensen iets verbazingwekkends. De planeet zelf was nooit aan het sterven geweest. Ze was aan het veranderen. De Rode Winden hadden geen gif meegebracht, maar een onverwerkt geschenk, een mineraal dat nieuw leven kon wekken, maar alleen als het in evenwicht werd gehouden door een bewuste structuur.

Binnen enkele weken bloeiden de zilveren bossen goudkleurig. De oceanen veranderden van violet in een stralend blauwgroen. Nieuwe vruchten verschenen, zoeter dan ooit tevoren. De verzwakte gewassen werden sterker. Het helende water keerde terug met een diepere klank. En Sera, het meisje waarvan gezegd werd dat ze te veel zwaarden droeg, werd niet langer bekend als een rebel, maar als de Eerste Brug.

Ze leerde de mensen van Eris dat het vrouwelijke zijn kracht niet verliest wanneer zij het mannelijke omarmt. Het wordt juist completer. Het vrouwelijke is er niet alleen om te troosten. Het is er om te scheppen, te leiden, het leven te beschermen, de waarheid te spreken, nieuwe systemen te baren en erop aan te dringen dat overvloed gedeeld wordt. Het mannelijke is er niet alleen om te bevelen. Het is er om te focussen, standvastig te blijven, vormen te bouwen die liefde waardig zijn en in dienst te staan van het leven.

Dierbaren, ik breng dit als een boodschap van hoop voor de mensheid.

Vrouwelijke empowerment is geen trend. Het is een planetaire noodzaak. Het is de terugkeer van wijsheid naar macht, mededogen naar leiderschap, intuïtie naar wetenschap en eerbied naar de schepping. Maar ware empowerment vraagt vrouwen niet om gekwetste versies van mannen te worden. Het vraagt alle wezens om het vrouwelijke in zichzelf te eren: het deel dat luistert, koestert, omvat, voelt, ontvangt en weet. Tegelijkertijd verwerpt het krachtige vrouwelijke het mannelijke niet. Ze zegent het, verfijnt het en nodigt het uit om thuis te komen.

De toekomst van de aarde zal niet gebouwd worden op dominantie. Ze zal geboren worden uit evenwicht. Wanneer het vrouwelijke opstaat met een open hart en een heldere stem, en wanneer het mannelijke haar dient in plaats van controleert, zal de mensheid ontdekken wat Eris ontdekte: de storm was nooit het einde. Het was de uitnodiging.

Houd deze hoop vast, lieve mensen. Ook de winden op aarde veranderen.

Als de Groep van 9 vragen we jullie om elkaar met respect te behandelen, elkaar te koesteren en goed met elkaar samen te spelen.

Ik ben Lilith, bekend als de eerste vrouw. Ik ben terug en ik hou heel veel van jullie.

Espavo

Speciaal verzoek: Copyright 2026 Espavo. Deze informatie is bedoeld om verspreid te worden en kan daarom in zijn geheel of gedeeltelijk doorgegeven worden. De gebruiker gaat ermee akkoord dat deze copyright aantekening toegevoegd wordt aan het te publiceren materiaal en gaat ermee akkoord dat alle rechten inclusief copyrights voor vertaald materiaal het eigendom blijven van Lightworker. Verdere informatie van de groep is op steverother.org te vinden.
Wij danken u voor het doorgeven van dit Licht.